Sagan Chickamauga er sögð frá sjónarhóli sex ára gamals drengs á sveitabæ í Suðurríkjunum. Alla sína þekkingu af stríðsátökum og hermennsku hefur hann úr myndskreyttum bókum í anda hetjudáða fyrri kynslóða en er öldungis ómeðvitaður um stríðið sem geisar í kringum heimili hans og skilur ekki þessar helsærðu verur sem á vegi hans verða. Bierce varð sjálfur vitni að skilningsleysi almennings á þeim hryllingi sem stríð eru og alvarleika þeirra, og ritar m.a. um það í endurminningagreininni „What I saw of Shiloh.“
Hugmyndir margra þeirra almennu borgara sem svöruðu kalli Abrahams Lincolns um að skrá sig í herinn voru rómantískar og sveipaðar hetjuljóma, enda höfðu afar fáir nokkra einustu reynslu af hermennsku. Óbreyttur hermaður ritaði í bréfi heim árið 1862 að hugmyndir hans um orrustur væru tilkomnar út frá teiknuðum myndum af bardögum sem hann hefði séð. „[Hermennirnir] stóðu í beinum röðum og börðust á þægilegri jafnsléttu, og hópur kvenna annaðist hina særðu, o.s.frv. En það er ekki þannig.“
Að auki hafði mikil þróun orðið í vopnagerð og hernaði; langdrægnir rifflar komu í stað skammdrægnu framhlaðninganna (e. musket) og frumstæðar handsprengjur litu dagsins ljós. Árið 1860 hannaði Christopher Spencer fjölskotariffil (e. Spencer repeating rifle) sem gerði hermönnum kleift að hleypa af 14-20 skotum á mínútu að meðaltali, eða um tvöfalt fleiri en forveri hans. Allt þetta jók gífurlega þann mannskaða sem átökin ollu.
Chickamauga-bardaginn var síðastur í röð bardaga sem háðir voru á mánaðartímabili frá 21. ágúst 1863 á leiðinni milli Chattanooga-borgar, um 14 km norðar, og Chickamauga. Hann stóð yfir í þrjá daga og er næstblóðugasti bardagi Borgarastríðsins, með tæplega 34.700 látna, særða og horfna af þeim 125.000 sem börðust.
Meira um Chickamauga-bardagann.
Minningarbrot Ambrose Bierce af bardaganum (á ensku).